Stelling:  "De gratis huwelijksvoltrekking moet door een BABS gebeuren."

Het huwelijk is een contract.
Kort geleden sprak ik een collega Babs over de toename van de gratis huwelijken. Haar verhaal kwam op het volgende neer: "Bij ons worden steeds meer gratis huwelijken gesloten. Voor de trouwambtenaar geldt dan het consigne : geen loper uit, geen toga aan, geen muziek , geen persoonlijke toespraak. Een huwelijk sluiten is niet meer dan een boterbriefje halen op het gemeentehuis." Haar chef had zelfs gezegd: "Bij een gratis huwelijk komt het bruidspaar in feite alleen voor het zetten van de handtekening. Zij willen goedkoop een aantal juridische zaken regelen. Voor hen is het een formeel en zakelijk gebeuren en daar moet je als Babs niet méér inleggen dan het bruidspaar in kwestie. Dus hou het maar strikt formeel. Het is niet meer dan een contract tussen 2 mensen, waar de Babs een regelende rol in heeft. "

Babs als regelaar:
Is de Babs echt niet meer dan een regelaar die er voor zorgt dat er een "authentieke akte "(=huwelijk ) tot stand komt? En is de huwelijkskandidaat echt niet meer dan iemand die een akte komt ondertekenen? Ik denk daar toch iets anders over. Neem alleen de openbaarheid . Dat is een wettelijk voorschrift: in artikel 63 van hfdst.5 van het Burgerlijk wetboek staat dat het huwelijk in het openbaar (in het gemeentehuis) wordt voltrokken. Openbaarheid als voorwaarde voor het kunnen ontstaan van een huwelijksrelatie. In het openbaar geven de partners elkaar het jawoord en wordt de gelofte van getrouwheid gedaan.

Waarom die openbaarheid?
Bij die openbaarheid van de huwelijkssluiting komt bij mij het beeld naar voren van iemand die ,midden in het publiek ,op een zeepkist springt en zegt: " Iedereen mag het horen: ik heb voor deze persoon gekozen en met hem/haar wil ik verder; ieder mag het horen dat ik beloof: getrouwheid, hulp en bijstand te geven ." Is dat wel formeel en zakelijk te noemen? Bij een huwelijk geeft de huwelijkspartner veel van zichzelf prijs door zijn overtuiging kenbaar te maken, niet alleen aan de partner, niet alleen aan de Babs, maar ook aan de getuigen die met hun aanwezigheid de openbaarheid garanderen. Veel paren, ook zij die een gratis huwelijk sluiten, zijn niet voor niets zenuwachtig. Zij moeten als het ware het toneel op! Daar komen zij voor hun keuze uit. Daar staan ze even helemaal alleen voor de vraag: wil ik echt wel die gelofte van getrouwheid aan deze ene geven?

Wet en emotie
De Babs zorgt er voor dat de koppeling tussen dat persoonlijke ritueel (=het openbare jawoord) en de publieke betekenis ervan (de wettelijke autorisatie) tot zijn recht kan komen. Dat vraagt zowel individuele zorg als aandacht voor het wettelijke kader. Ook bij een gratis huwelijk dienen Babsen oog te hebben voor beide kanten van de huwelijkssluiting: de formele- én de emotionele kant. Een persoonlijke benadering lijkt mij in alle gevallen beter dan een strikt formele.

Een noodzakelijk debat over het gratis huwelijk.
Steeds meer gemeentebesturen bekijken of de (gratis) huwelijken niet goedkoper in hooguit 10 minuten, door gewone ambtenaren kunnen worden gedaan en in "uitgeklede" vorm, zonder huisbezoek, zonder toga, zonder ceremoniële toespraak etc. Zijn er al Babsen die dit soort huwelijken (voor de halve prijs) doen? Is dat de juiste ontwikkeling?
Bastiaan Walpot

Reacties staan op de volgende pagina's! klik op  volgende pagina